3 miesiące

Dziś kończę trzy miesiące. Skoro jestem już taką dużą dziewczynką nie mogłam być dziś niegrzeczna :D. Przespałam po raz kolejny calutką nockę i przez cały dzień serdecznie uśmiechałam się do każdego :D. Opłacało się :D. Mamusia przez cały dzień była bardzo szczęśliwa i w każdej wolnej chwili robiła mi zdjątka. W południe przyjechała ciocia Karolina, niestety bez Nikol i dała mi śliczne prezenty :D. Mamusia jutro wstawi zdjątka, bo dziś już za ciemno na sesję moich nowych zabaweczek.

Nowy gryzaczek

Przez cały dzionek byłam grzeczniutka, nic mnie nie bolało i nie płakałam, więc rodzice nie wzięli mnie do Pani doktór. Wyszliśmy jednak całą trójką na długi spacerek.Byliśmy w sklepiku, w którym były same zabawki :D. Ależ mi się tam podobało :D. Rodzice kupili mi gryzaczki, żebym nie gryzła ani swoich paluszków, ani mamusi. Troszkę sobie je podgryzuję, ale to jeszcze nie to... Na początku myślałam, że to coś podobnego do cycusia mamusi, ale szybko zrozumiałam, że żadne mleczko z tego nie poleci. Jeśli mamusia włoży mi do buzi gryzaczek, pomemlam go troszkę. Sama nie potrafię go sobie jeszcze włożyć do buźki, ale praktyka czyni mistrza. Nie mam się czego wstydzić, bo ten gryzaczek jest od trzeciego miesiąca życia, a ja trzy miesiące skończę dopiero jutro :D.

Ciężki dzionek

Dziś przespałam prawie całą noc, a dokładnie to 9 godzin i 55 minut. Około 5 rano obudziłam się zjadłam śniadanko i zaczęłam śpiewać mamusi różne piosenki. Udawała, że się bardzo cieszy z mojego talentu wokalnego, ale ja wiem, ze bardzo chciało jej się spać i uśmiechała się tylko dlatego, żeby nie było mi smutno. Dzień minął mi pod znakiem marudy. Spałam mało i niespokojnie. Jadłam nie za wiele. Po 15 minutach usypiałam. Kiedy przyszedł tatuś z pracy moje niezadowolenie z życia wzmogło się do tego stopnia, że płakałam cały czas: w łóżeczku, na kocyku na rączkach. Przez cały czas wkładałam albo swoje rączki, albo mamusi i drapałam się po dolnych dziąsełkach. Rodzice myślą, że zaczynają mi iść już ząbki. Ja sama nie wiem co mi jest. Tatuś i mamusia powiedzieli, że jak jutro też będę taka nieszczęśliwa zawiozą mnie do Pani doktor i ona mnie zbada. Nie chcę tam jechać... Jutro muszę być znacznie grzeczniejsza... W końcu o godzinie 20, po wieczornym cycusiu, po długich zabawach w łóżeczku sama usnęłam. Mamusia na pewno się bardzo ucieszyła, bo zazwyczaj musi mnie usypiać na rączkach albo przy cycusiu. Chciałabym dziś przespać całą noc bez ataków kolki i jakichkolwiek bólów, bo jutro kolejny dzień pełen zabaw.

A ja rosną i rosnę....

Jestem już taka duuużżżżaaaa. 
Mamusia i Tatuś zmierzyli mnie centymetrem krawieckim. 
Mam już 61 cm wzrostu, co znaczy, że odkąd wyszłam z brzuszka mamy, czyli przez dwa miesiące i dwa tygodnie, urosłam już 7,5 cm. 
Mamusia jest ze mnie bardzo dumna.
Dziś odwiedziła nas ciocia Karolina i przyniosła dla mnie dużo ładnych ubranek. Mówi, że noszę ubranka, z których dopiero co wyrosła  Nikola, a ona jest starsza o 8 miesięcy. Będę na prawdę dużą dziewczynką, zupełnie jak mój tatuś był dużym chłopcem.

Dziecko - Panna

Rozsądne dziecko
Dzieci  spod znaku Panny chętnie pomagają we wszystkich pracach. Są gospodarne i oszczędne. Później, w nieco starszym wieku, są bardzo rozważne - zanim cokolwiek zrobią, głęboko i starannie to przemyślą, nie znoszą improwizacji. Kochają porządek – wszelki chaos psuje im humor. Zasadniczymi wadami są: bierność, małostkowość, egocentryzm, hipochondria.
Dziecko spod tego znaku ma naturę realisty. Nawet w zabawach dąży do zrozumienia każdej rzeczy „od podszewki”, lubi ją analizować. W dzieciństwie wydaje mu się, że świat jest wielką układanką, w której należy pracowicie poskładać poszczególne części, żeby dokładnie go zrozumieć.

Jest to dziecko przebiegłe: wie, że to, co dziś triumfuje, co jest górą, jutro może okazać się bezużyteczne. Dlatego nigdy nie zdradza swoich zamiarów, nie wychyla się i z natury nie dąży do zajmowania pierwszych pozycji.
Rodzice zupełnie niepotrzebnie zaniepokojeni są, że ich dziecko to przeciętność i szarzyzna. Są to oceny powierzchowne; ta przeciętność jest tylko pozorna.
Młoda Panna to bystry obserwator, więcej widzi i słyszy niż rodzice sami przypuszczają. W wieku dorastania chłodno snuje swoje plany życiowe. Może nie ma w nich fantazji i polotu, lecz zawsze są rozsądne w granicach aktualnie istniejących możliwości.
Aby przedłużyć dzieciństwo, rodzice powinni pokazywać swoim dzieciom jasne i przyjemne strony życia, odkrywać przed nimi chęć włóczęgi bez celu, świat fantazji i drobne radości. Powinni stwarzać możliwość patrzenia na świat przez tzw. „różowe okulary”. Powinni oswajać dzieci ze światem, który wydaje się im niepokojący, a to dlatego, że pojmowany w sposób realistyczny. Określenie „małe stare” bardzo pasuje do dzieci spod znaku Panny.

  W szkole dziecko spod znaku Panny nie lubi błyszczeć i nie osiąga znaczących sukcesów. Lubi prace w grupie, gdyż jest świetnym organizatorem, ma zmysł analityczny i potrafi pracować w sposób prawdziwie metodyczny.
Z tym dzieckiem nie ma kłopotów w szkole i w wychowaniu. Są pilne i pracowite, zawsze wywiązują się ze swoich obowiązków. Tu rodzą się również „kujony”, „kowale” i pierwsi uczniowie, chluby klasy i duma nauczycieli. W śród zodiakalnych Panien jest najwięcej Noblistów.
Jednakże dzieci te nie zawsze potrafią zdobyć się na koleżeńskie współżycie z rówieśnikami. Z tego też powodu bywają czasem nie lubiane wśród kolegów i koleżanek.
W domu chętnie pomagają matce przy pracach porządkowych i kulinarnych. Dzieci te są zadziwiająco oszczędne i gospodarne. Kiedy zaczyna dorastać, bywają nieraz przemądrzałe.
Dzieci spod znaku Panny są domatorami. Potrafią całymi dnami siedzieć nad książkami, a gdy to już mają poza sobą, chętnie włączają się w nurt życia domowego. Uwielbiają przebywanie w kuchni. Lubią prace porządkowe, stąd podstawowa wskazówka dla rodziców, aby zainteresować ich sportem, wycieczkami do lasu, grami i zabawami na świeżym powietrzu.

 Ostrożny, krytyczny obserwator, raczej powściągliwy i mądry.
Chciałby wszystko wykonać poprawnie i udowodnić, że jest pomocny i pożyteczny. Stara się zdobyć uznanie poprzez pomaganie innym i solidne wypełnianie własnych obowiązków.
Trudno mu sprostać własnym wymaganiom. Tendencja

Urodzona 14 Września

Człowiek urodzony 14 września raczej nie jest zwolennikiem aktywnego trybu życia i ciągłego działania. Woli raczej spokój i ma tendencje do zamykania się w sobie. Jego ulubiony sposób spędzania wolnego czasu to zagłębianie się w rozmyślaniach na przeróżne tematy, prowadzenie badań i studiowanie książek. Ma wysokie ambicje intelektualne, chciałby być na przykład przodownikiem jakiejś zupełnie nowej ideologii czy filozofii. Marzy o tym, by być kimś ważnym, przejść do historii i być synonimem jakiejś epoki w życiu społeczeństwa.
Często rzeczywiście udaje mu się zainteresować sobą większą grupę ludzi, a nawet całe otoczenie, w jakim żyje, bo ma nieprzeciętne zdolności, którymi lubi się popisywać i dzięki nim zbiera wyrazy uznania. Niektórzy chętnie widzą w nim swojego przywódcę, bo pomaga im w rozwijaniu swojej osobowości. Człowiek ów ma wybitne zdolności intelektualne, zwłaszcza analityczne. Każda rzecz obraca na wszystkie strony i bardzo starannie bada pod każdym możliwym kątem, co sprawia, że od razu widzi jej wartość czy też kompletną nieprzydatność i wówczas nie zawraca sobie nią dłużej głowy.
Jego umysł jest niezwykle pracowity i widzi nawet najmniejszy szczegół. Poza tym człowiek urodzony tego dnia jest bardzo dobrym, wiernym i empatycznym przyjacielem, a także krewnym, rodzicem czy współmałżonkiem. Ogromne przywiązanie i skłonność do poświeceń wykazuje zwłaszcza w stosunku do swojego potomstwa, dzięki czemu jest doskonałym rodzicem i spełnianie się w tej roli daje mu olbrzymią satysfakcję. Inną jego nieprzeciętną zdolnością jest umiejętność barwnego i ciekawego opowiadania różnych historii, dzięki czemu jest zdolny do całkowitego absorbowania uwagi swoich słuchaczy i może zrobić wielką karierę jako pisarz powieści.
Do jego wad należy zbytnie pobłażanie swoim namiętnościom i pogoń za rozrywkami najniższego rzędu. Jest także bardzo wrażliwy na komplementy i poprzez przypochlebianie się mu łatwo można wywieść go w pole i zaskarbić sobie jego sympatię. Często ulega rozmaitym złudzeniom, przez co jego przeciwnicy bardzo łatwo mogą go wprowadzić w błąd, a potem wykorzystać te sytuacje i spowodować jego całkowity upadek.
Bywa także drażliwy, skłonny do wybuchów gniewu bez większego powodu i skłonny do wywoływania zamieszania. Jego impulsywność i emocjonalność w sferze uczuciowej może być powodem jego problemów, a nawet niebezpieczeństw. Powinien zatem ze wszystkich sił dążyć do opanowania swoich zmysłowych instynktów, bo, jak widać, uleganie im nie może go zaprowadzić do niczego dobrego. Musi więc pracować nad rozwijaniem w sobie siły moralnej, choćby po to, by cieszyć się dobrą reputacją w swoim otoczeniu

Charakterystyka

Lena należy do osób o bardzo silnej osobowości – zdecydowanych i konkretnych. Posiada kierownicze aspiracje, nie toleruje krytyki oraz własnego poddaństwa. Jest szlachetna, sprawiedliwa oraz energiczna i prostolinijna ale jednocześnie nie brakuje jej wrażliwości. W pokonywaniu trudności wykorzystuje wysoko rozwiniętą intuicję. Korzysta z uroków życia pełną piersią. Jest pamiętliwa, trudno wybacza krzywdy i bardzo ciężko odzyskać w jej oczach stracone zaufanie. Będąc wierną partnerką życiową, nie stroni od towarzystwa innych przedstawicieli płci przeciwnej.

Znaczenie mojego imienia

Stanowi usamodzielnione zdrobnienie od greckiego imienia Hellena bądź też Magdalena. Bardzo popularne jest w krajach słowiańskich (np. na Ukrainie oraz w Czechach i Rosji) oraz w Skandynawii (głównie Szwecja) i Niemczech. Kierując się helleńskimi pierwowzorami, imię może 
 oznaczać Srebrny Glob, Księżyc

W tym samym dniu urodzili się

austriacki kompozytor Michael Haydn (1737), 
rosyjski fizjolog Iwan Pawłow (1849),  
polski aktor Jerzy Zelnik (1945), 
polski ksiądz Jerzy Popiełuszko (1947), 
prezydent Rosji Dmitrij Miedwiediew (1965), 
angielska wokalistka Amy Winehouse (1983).

Witam

Witam wszystkich :D. 

Oto ja, malutka Lenka.

Urodziłam się 14 Września 2012 roku o godzinie 9:38, w Bürgerhospital we Frankfurcie nad Menem. 
Moja waga urodzeniowa wynosiła 3330 g, a mierzyłam 53,5 cm.
Jestem śliczną i mądrą dziewczynką, największym skarbem mamusi.

Zapraszam do śledzenia notek moich, jak i mojej kochanej mamuni. 

Już jestem z mamą!!!!

Oto właśnie dziś postanowiłam wyjść z brzuszka i zobaczyć mamusię i tatusia. Wystarczająco się już na mnie naczekali. W końcu miałam wyjść dwanaście dni temu. Mamusia z dnia na dzień robi się coraz smutniejsza i coraz bardziej nerwowa. Po dwóch godzinach podróży z brzuszka mamy na zewnątrz, o godzinie 9:37 zobaczyłam światło dzienne.
Jest tu troszkę inaczej niż u mamy, ale muszę się przyzwyczaić do tego światła i kolorów.
Panie, które pomagały mamie wydostać mnie z brzuszka zważyły mnie i zmierzyły. Ważę 3330 gramów i mierzę 53,5 centymetra. Mówią, że jestem dużą śliczną dziewczynką i mam idealną skórkę.
Mamusia jest bardzo zmęczona, szczęśliwa a za razem przestraszona, bo jestem jej pierwszym dzidziusiem i nie do końca wie jak się mną zajmować. Z czasem na pewno dojdzie do wprawy i będziemy się świetnie ze sobą bawić :D

9 miesiąc

Mamusia w dziewiątym miesiącu, na krótko przed terminem porodu. Wyszłam z brzuszka dwanaście dni po terminie. Mamusi musiało być baaardzo ciężko :)

30 tydzień ciąży

To już moje ostatnie zdjątko w brzuszku. Potem Pan doktor nie dawał mamie już zdjątek, bo podobno nic na nich nie widać, bo za duża już na to jestem. Za to mama oglądała mnie na dużym monitorku :)

 

6 miesiąc ciąży

Tak wyglądała mamusia kiedy nosiła mnie w brzuszku już szósty miesiąc. Nie ma wątpliwości, że będę dużą dziewczynką :D

26.04.2012

Jestem na prawdę coraz większa :)

08.03.2012

To moje trzecie zdjątko. Niestety niekompletne, ale chyba widać profil :) Wtedy moja mamusia dowiedziała się, że jestem dziewczynką :D. Od tego dnia zwracała się do swojego brzuszka po imieniu - Lenka :D. Zdjęcie z dnia 08.03.2012 - mam już 10,7 cm

Zdjątko numer dwa :D

Tutaj mam już 1,73 cm długości. Zdjęcie zostało wykonane w dniu 24 Stycznia 2012. Mama miała jakieś malutkie problemy kiedy zaczęła mnie nosić w brzuszku i musiała częściej chodzić do Pana doktora. Na szczęście problemy szybciutko się skończyły, a ja mam więcej zdjątek w brzuszku :D.

Pierwsze zdjęcie USG

To właśnie na tym zdjątku mamusia zobaczyła mnie po raz pierwszy.
Co prawda nie bardzo mnie widać, bo byłam taka malusieńka, ale mamusia i tak już mnie bardzo kochała. Nazywała mnie swoją Fasolką, bo na zdjęciu przypominam ziarnko fasoli :D.
Zdjęcie było wykonane 9 Stycznia 2012. Zaraz po tym jak mama wróciła do Niemiec z urlopu.